สิ่งที่อยู่เหนือคำบรรยาย

 
 
     เมื่อสักครู่ ดู T.V รายการทั่วไป กดรีโมทสลับไปช่อง itv พบภาพข่าวในหลวงทรงเสด็จเยี่ยมพระพี่นางฯ ที่โรงพยาบาลศิริราชเมื่อ 2 นาทีที่ผ่านมา (22.17 น.) 
     ทรงพระดำเนินลงจากรถ ทรงฉลองพระองค์เสื้อเชิตตัวในสีชมพูอ่อน ทับด้วยสูทสีเขียวด้านนอก ติดเข็มพระนามาภิไธยย่อสีทองที่บริเวณปกเสื้อด้านซ้าย ทรงพระดำเนินผ่านทางลาดมาขึ้นลิพท์ที่บริเวณชั้นบนอย่างช้าๆด้วยพระองค์เองโดยใช้เครื่องช่วยพยุง ท่ามกลางทหารมหาดเล็กรักษาพระองค์ ที่คอยเฝ้าระวังระหว่างทางที่ทรงพระดำเนินให้เป็นไปด้วยความเรียบร้อยและปลอดภัย ประชาชนผู้มาเฝ้ารับเสด็จอยู่ที่นั่น ต่างชะเง้อ ชูภาพพระบรมฉายาลักษณ์  และเปล่งเสียงว่า “ทรงพระเจริญ”
     มองผ่านช่อง T.V ที่บ้าน เข้าไปยังสายตาประชาชนที่เฝ้ารับเสด็จอยู่ที่นั่น ยังสามารถรับรู้ได้ถึงความรู้สึกในใจของทุกคน ที่ถ่ายทอดออกมาเป็นหนึ่งเดียวกัน สายตาที่แสดงออกถึงความรักที่มีมากมายจนไม่สามารถหาคำใดๆมาบรรยายได้ดีเท่าภาพที่เห็น ความรู้สึกที่มีพลังและยิ่งใหญ่เกินกว่าคำพูดใดๆในโลก หน้าฉันจ้องอยู่ที่ T.V เพ่งมองเข้าไปอย่างใจจดใจจ่อ เพื่อให้เห็นภาพของพระองค์ชัดๆ หลังจากทรงพระประชวร ตอนนี้ทรงมีพระอาการดีขึ้นมากแล้ว ทรงพระดำเนินเอง ทรงยิ้มและโบกพระหัตถ์ให้กับประชาชนที่มาเฝ้ารับเสด็จ
รู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูก….
     เราเชื่อว่าทุกคนในที่นั้นคงจะมีอย่างน้อยหนึ่งคำพูดที่อยู่ในใจและหนึ่งความปรารถนาที่ไม่ต่างกัน นั่นคือ”ขอให้พระองค์ทรงพระเจริญ ขอให้พระองค์ทรงมีพระพลานามัยสมบูรณ์แข็งแรง ขอให้พระองค์ทรงหายจากอาการประชวรทุกอย่าง ขอให้ทรงสบายพระทัยและมีความสุขขอให้พระองค์ทรงมีรอยยิ้มทุกๆวัน” 
….ทรงยิ้มและโบกพระหัตถ์  
เห็นภาพนี้แล้วน้ำตาไหล

Read Full Post »